Lernema

Mi havas klason pri “praktikaj esploradaj metodoj”. Estas tre interesa! Du turkaj studentoj helpas nin, kaj ni esploras la turkan lingvon. La klason konsistas de kvar lingvoscienca studento, kiu demandas multe da demandoj el la turkaj lingvohelpantoj:

Kiel vi diris turke “hundo”? Kiel vi diris turke “hundoj”? Kiel vi diris turke “la hundo”? Kiel vi diris turke “la hundoj”? Kiel vi diris turke “bruna”? Kiel vi diris turke “bruna hundo”? Kiel vi diris turke “brunaj hundoj”? Kiel vi diris turke “la bruna hundo”? Kiel vi diris turke “la brunaj hundoj”? Kiel vi diris turke “kvin hundoj”? Kiel vi diris turke “kvin brunaj hundoj”? Kiel vi diris turke “la kvin brunaj hundoj”? Kiel vi diris turke “la hundo estas ĝoja”? Kiel vi diris turke “la hundoj estas ĝojaj”? Kiel vi diris turke “la bruna hundo estas ĝoja”? Kiel vi diris turke “la brunaj hundoj estas ĝojaj”?

Ĉu ŝajnas laciga? Jes ja!

Tamen, se ni demandas tiom da esplordemandoj, eventuale ni malkovros lingvistikan analizon de la turka lingvo. Ni malkovros la sonojn de la lingvo, la gramatikon, la sintakson kaj semantikon, ktp., la tutan el nia esplordemandado! La celo estas, ke eble ni iam iros al kampara regiono, kaj studos lingvon, kiu estas maloftaj, mortantaj, interesaj… La turka lingvo jam havas multe da informaĵo, sed tiuj maloftaj, mortantaj, interesaj lingvoj havas nenion. Do, ni devas lerni kiel esplori tiujn, ĉu ne?